 |
 |
 |
 |
|
|
||||||||
|
||||||||
|
||||||||
 |
||||||||
"Kościół naucza, że szacunek dla osób homoseksualnych nie może w żadnym wypadku prowadzić do aprobowania zachowania homoseksualnego albo do zalegalizowania związków homoseksualnych. Wspólne dobro wymaga, aby prawa uznawały, popierały i chroniły związki małżeńskie jako podstawę rodziny, pierwszej komórki społeczeństwa. Prawne uznanie związków homoseksualnych albo zrównanie ich z małżeństwem oznaczałoby nie tylko aprobatę zachowania wewnętrznie nieuporządkowanego i w konsekwencji uczynienie go modelem dla aktualnego społeczeństwa, ale też zagubienie podstawowych wartości, należących do wspólnego dziedzictwa ludzkości. Kościół nie może nie bronić tych wartości ze względu na dobro ludzi i całej społeczności."
|
||||||||
|
||||||||
 |
||||||||
Jest możliwe, z pomocą Bożą, aby każdy prowadził życie w czystości. Dotyczy to także doświadczających pociągu płciowego do osób tej samej płci, co tak mocno wypowiedział kardynał Francis George, Arcybiskup Chicago, w swoim przesłaniu do Narodowego Stowarzyszenia Katolickiego Diecezjalnych Duszpasterzy dla Lesbijek i Gejów (National Association of Catholic Diocesan Lesbian and Gay Ministries): "Negowanie tego, że moc łaski Bożej pozwala osobom o homoseksualnych skłonnościach żyć w czystości, jest w istocie negowaniem tego, że Jezus zmartwychwstał" (George 1999). |
|
|
Mówiąc
bardzo krótko i prosto, w pracy ODWAGI są nimi:
"Zagadnienie
homoseksualizmu i moralnej oceny aktów homoseksualnych staje się coraz
częściej - także w środowiskach katolickich - przedmiotem publicznej
dyskusji. W dyskusji tej wysuwa się niejednokrotnie argumenty i zajmuje
stanowiska niezgodne z nauczaniem Kościoła katolickiego, co wzbudza
zrozumiały niepokój u wszystkich, którzy zajmują się pracą duszpasterską.
Kongregacja Nauki Wiary, biorąc pod uwagę znaczenie i szeroki zasięg
problemu, uznała za stosowne skierować do wszystkich Biskupów Kościoła
katolickiego obecny List o duszpasterstwie osób homoseksualnych."