W zrealizowaniu tego celu nieodzowne jest z jednej strony otwarcie się na działanie łaski, a z drugiej wykorzystanie wszystkich możliwości, które leżą w ręku człowieka, w tym także osiągnięć psychologii i psychoterapii. Połączenie tych rzeczywistości może bowiem doprowadzić człowieka - nie tylko o tendencjach homoseksualnych - do wewnętrznego uzdrowienia i egzystencjalnej przemiany, obejmującej wszystkie sfery jego życia.

Sposoby służenia ludziom o skłonnościach homoseksualnych kształtowały się w miarę objawiania się potrzeb z ich strony, a także naszego zdobywania doświadczenia i wiedzy na ten temat.

Najpierw były to głównie indywidualne spotkania i rozmowy, prowadzenie korespondencji, organizowanie dni skupienia, stwarzanie środowiska i sytuacji, w których te osoby mogły poznawać i doświadczać otwierania się na wartości - osobistej relacji z Bogiem, dobrych więzi z innymi, wspólnej pracy i rozrywki, modlitwy i wzajemnej pomocy. Jednym ze sposobów dzielenia się tymi wartościami było (i jest do tej pory) redagowanie kwartalnika "Światło w ciemności", który zawiera m.in. świadectwa i refleksje osób o skłonnościach homoseksualnych oraz treści ukazujące stanowisko Kościoła wobec takich osób i wobec homoseksualnego stylu życia.

Z czasem osoby spotykające się na Sławinku postanowiły określić się właśnie jako Grupa ODWAGA (po powstaniu kilku grup terapeutycznych w r. 2001 - dla uproszczenia nazwa brzmi: ODWAGA). Było to wynikiem zrozumienia, że

nie tylko cywilnej, ale odwagi, która wypływa z wiary i z przekonania, że nie można się pytać "czy można, czy wypada, czy to zostanie zaakceptowane, czy się komuś spodoba", kiedy chodzi o człowieka, o jego wolność, o jego życie. Ciągle prosimy Boga o taką odwagę.

Doświadczenia i poszukiwania Grupy ODWAGA stały się główną inspiracją dla zorganizowania spotkań osób zainteresowanych pomocą w tej dziedzinie, które mogłyby otwarcie podjąć ten temat, dzielić się swoim doświadczeniem i wspólnie poszukiwać skutecznych metod działania. Możliwość takich spotkań stworzyły dwie międzynarodowe konferencje zorganizowane w Lublinie-Dąbrowicy przez Instytut im. ks. Franciszka Blachnickiego. Podjęły one temat

Zgromadziły przedstawicieli różnych środowisk i wspólnot z kilku krajów i pozwoliły na pogłębienie biblijnego, duszpasterskiego, psychologicznego i społecznego spojrzenia na to zagadnienie. Otwarte dzielenie się samych osób doświadczających skłonności homoseksualnych pomogło w przełamaniu stereotypowych odniesień do takich ludzi i dostrzeżeniu ich jako tych, którzy potrzebują dobrze rozumianej miłości i zrozumienia, aby nie ulec tym skłonnościom, ale się im przeciwstawić.

Konferencje przyczyniły się też do zawiązania szerszej wspólnoty osób zainteresowanych zarówno uzyskaniem pomocy, jak i jej niesieniem. Szczególne znaczenie miała druga konferencja zorganizowana w r. 2000. Zaproszono na nią m.in. Richarda Cohena z Waszyngtonu, który sam w sobie zmagał się z tendencjami homoseksualnymi, starał się dotrzeć do ich przyczyn, zrozumieć je i znaleźć sposoby służące uzdrowieniu tej orientacji. Owocem jego doświadczeń - prócz tego, że w tej chwili sam jest heteroseksualistą, mężem kobiety i ojcem trójki dzieci - jest czteroetapowy program uzdrawiania, który może doprowadzić do przejścia od homo do heteroseksualizmu. Cohen bardzo mocno podkreślał, że nikt nie rodzi się homoseksualistą, że homoseksualizm w istocie jest fenomenem nieseksualnym, a jego źródło tkwi przede wszystkim w nieprawidłowościach zaistniałych w procesie kształtowania się osobowości. Wobec tego przejście określonych etapów terapii może doprowadzić do wewnętrznego uzdrowienia i przemiany człowieka. Ten aspekt uzdrowienia i przemiany - wspólny dla wszystkich, a tutaj uwzględniający szczególnie specyfikę skłonności homoseksualnych - był też pogłębiony od strony biblijnej przez ks. dra Z. Kiernikowskiego z Rzymu, Rektora Papieskiego Instytutu Polskiego w Rzymie (obecnie biskupa ordynariusza siedleckiego i profesora UMK w Toruniu). Światło słowa Bożego, a także doświadczenie skutecznej pomocy, którym dzielił się Cohen, otwarły nową przestrzeń nadziei dla osób przeżywających swój homoseksualizm jako problem oraz nowy etap w pracy ODWAGI.

Aby podjęcie problemów związanych ze skłonnościami homoseksualnymi konkretnych osób było skuteczne, konieczne jest zaangażowanie nie tylko ich samych i ich rodzin, ale również ludzi ze środowiska, w którym takie osoby żyją. Dlatego zależy nam na kształtowaniu świadomości społecznej, szczególnie wspólnot kościelnych, że homoseksualizm nie jest zjawiskiem, wobec którego trzeba się czuć tylko bezradnym, zażenowanym czy zbulwersowanym. Nie jest też - wbrew coraz agresywniej upowszechnianej opinii - czymś, co można i trzeba zaakceptować i realizować, żeby być szczęśliwym. W swojej istocie homoseksualizm jest jednym z wielu przejawów zranienia grzechem i brakiem miłości, jakie każdy z nas w sobie nosi. Jest jakąś biedą człowieka, który ma prawo

Ta pomoc może mieć różny charakter, np. może być okazaniem zrozumienia w doświadczeniu słabością, może to być dobre słowo, obdarzenie dobrą, czystą przyjaźnią czy też służenie rzetelną wiedzą na temat tych skłonności i konkretną pomocą duszpasterską czy terapeutyczną.

Podejmujemy zatem starania, aby upowszechniać właściwe spojrzenie na problem homoseksualizmu, zgodne z nauczaniem Kościoła i z osiągnięciami psychologii. Dokonuje się to m.in. przez:

• przygotowywanie odpowiednich publikacji,
• przez organizowanie warsztatów dla formatorów, wychowawców, terapeutów itp.,
• przez uczestnictwo w różnych sympozjach, konferencjach itp. spotkaniach,
• a także przez prowadzenie zajęć w ramach szkolnego programu wychowania do życia w rodzinie lub katechezy.

Naszym działaniom bardzo często towarzyszą różne przeciwności, które trudno odczytać inaczej niż w kategoriach walki duchowej, walki o człowieka, o rodzinę, o wartości. Nie wątpimy jednak, że w tej "krucjacie", w tej walce o świętą ziemię, jaką stanowi serce każdego człowieka, Bóg zwycięży. Ufamy też wstawiennictwu Sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego, który z gwałtownością właściwą uczestnikom Bożego królestwa "przeciwstawiał się wszystkiemu, co uwłacza ludzkiej godności" (zob. Jan Paweł II, Audiencja pożegnalna dla Polaków, Rzym 1978) i zabiegał o wewnętrzną odnowę każdego człowieka.

Irena Chłopkowska
Grażyna Tokaj

góra strony

powrót